Column - Fooi

16/06/2008

De brouwers van Heineken maken niet alleen een heel lekker biertje, ze brouwen ook sinds jaar en dag een heel appetijtelijk "Bierblad".
Dit is een magazine voor de horecaondernemer waarin het frisse plaatje met bruisend geel en schuimend wit natuurlijk veelvuldig in voorkomt, maar er staan ook columns en onderzoeken in die zeker de moeite waard zijn om te lezen.
Ontvangen jullie (nog) veel fooi? Dat was de prangende vraag van een recentelijk gepubliceerd onderzoek onder de noeste arbeiders van de horeca.
Misschien had men beter een putdeksel kunnen losmaken, of een middagje kunnen gaan staan bij een visafslag. U snapt, de antwoorden waren niet misselijk of juist wel. In ieder geval, van die fijne-lieve-geefgrage-gast van weleer, is volgens het magazine niets, maar dan ook niets meer over.
Zo is, volgens het onderzoek, de gast niet alleen erg kwaliteitsbewust en kritisch maar ook heel erg krenterig. De manager van het schuimende magazine geeft als verklaring dat de prijzen letterlijk de pan uit rijzen. De gast ziet daardoor geen ruimte meer voor een financiële attentie. Ook in de Brugwachter zijn er wel eens discussies over de fooi. En bij ons juist vaak andersom. We verbazen er ons er juist over hoe men de waardering laat blijken door een bedrag te geven wat we eigenlijk te hoog vinden. Gasten weten soms gewoon niet wat passend is om te geven en vragen het dan aan ons. Dat is natuurlijk ontzettend lief maar we kunnen daar nooit een antwoord op geven. Het is een gift en die bepaalt de gast zelf. Maar om u eens een voorbeeld te geven, we ontvingen eens van een echtpaar die lekker met z'n tweetje hadden zitten eten, en van de hele ambiance volop hadden genoten 50 euro fooi. Dan gaan we terug naar tafel om te zeggen dat het heerlijk is om zo gewaardeerd te worden maar dat het bedrag veel te hoog is.
Ook hebben we eens een verjaardagsfeest gehad waarbij de jarige zelf aan het einde van de avond kwam af rekenen. Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ze negentig jaar was geworden. Vertrouwelijk legde ze haar hand op mijn arm en meldde dat haar gasten een zalige avond hadden gehad. Daaraan toevoegend "en dit is voor jou meisje". en mij daarbij liefdevol 10 eurocent in de hand drukte. Zeker weten dat u nu glimlacht en dat is precies wat wij ook deden. Als je goed naar de basis kijkt gaat het dus om de waardering, in welke vorm dan ook. Het gebeurt ook wel eens dat gasten aan het einde van de avond de medewerker aanspreken die hen de hele avond heeft geholpen om te bedanken voor de fijne avond. Soms gaat het handen schudden zo heftig en hartelijk dat de arm bijna uit de kom wordt gezwengeld. Zegt u nu zelf, wat is nu leuker? Fooi op een schoteltje waar niets bij wordt gezegd of een aai over je arm omdat de gast je inzet zo heeft gewaardeerd? Die fooi is bijna gewoonte geworden, maar daar klopt helemaal niets van. Het is bedoeld als een waardering voor iemand die met hart en ziel een avond compleet maakt voor de gast. De klagers onder de medewerkers in de horeca zijn er op gaan rekenen dat die gast wel wat achterlaat. Ook al was er van gastvrijheid en inspanning niets te merken.
Lieve gast, laat u niets wijsmaken. Waardering, in welke vorm dan ook, gebeurt alleen als u vindt dat deze recht doet aan de inspanning en service van de medewerker. Ik zou zo zeggen, blijft u vooral kwaliteitsbewust en kritisch. En bij service beneden peil ook krenterig. Zo gaan we weer terug naar de oorsprong van waardering.
Zoals het ooit bedoeld was. Dat uitstekende service beloond mag worden in de vorm die u zelf bepaalt.
Met een uitgestoken hand...
Met een schouderklopje....
Met een fooi....