Column - Het Koffertje

10/06/2009

Mensen laten per ongeluk vaak hun spullen bij ons liggen. Vaak is het een jas of een bril. Doordat ze deze spullen de volgende dag heftig missen krijgen we al gauw een telefoontje en komen ze hun eigendom weer ophalen. Een paar maanden geleden kwam ik `s morgens op de zaak en op het bureau lag een fraaie kalfslederen koffer. Met daarbij een notitie dat deze was vergeten door een zakenman uit België. In het zijvakje gekeken of er een telefoonnummer of een naam van een bedrijf aanwezig was. Dit was niet het geval. Nou, afwachten dan maar. Afwachten wanneer Lambik zijn kleinood zou missen.
Dat duurde niet lang. In no-time had ik de inwoner van onze zuiderburen al aan de telefoon. Zijn toon was behoorlijk dwingend. Hij had het koffertje NU nodig.
Wat wilt u dat ik doe meneer, vroeg ik hem. Dat had hij al bedacht; ik moest de koffer per expresse laten verzenden en wel vandaag! Dus ik belde, om dit vriendelijke verzoek van meneer in te willigen, direct met een bedrijf die dit soort zaken regelen. Daar kreeg ik te horen dat ik wel de kosten voor moest schieten en dat was toch een behoorlijk bedrag. Dus Lambik weer teug gebeld om de kosten te overleggen en om ons bankrekeningnummer door te geven zodat hij het bedrag terug kon storten. Koffertje werd opgehaald door Vandaag-Expresse, een hele serie formulieren moest worden ingevuld en daar ging het dode dier richting zwart-geel-rood.
Toch rap geregeld vindt u niet?
Wij waren dan ook hoogst verbaasd dat de terugstorting van het geld na drie weken nog niet was voldaan. Dus gebeld. Nee, meneer was niet van plan om de reis van het koffertje aan ons terug te betalen, want zijn fraaie bezit was enigszins beschadigd thuis gearriveerd.
Sprakeloos.
Het koffertje had netjes verpakt moeten worden en dat hadden we verzuimd.
Sprakeloos.
Nou denk je dat je goed doet. Bellen, formulieren, betalen.
Na twee weken was mijn geduld behoorlijk op.
Allee, direct gebeld met de eigenaar van er-zit-een-kras-op-het-leer.
Meneer, zo meldde ik hem; door mensen zoals u raak ik gewoon teleurgesteld in de mensheid. Alles heb ik er aan gedaan om uw lederen liefje met inhoud terug te bezorgen en dit is blijkbaar mijn dank.
Nu was het zijn beurt.
Sprakeloos.
Binnen twee dagen stond het geld op de rekening.
En de dag erna volgde een telefoontje. Met veel dank uit België.
Beste zuiderbuur, pas nou goed op….
Ze is al zo beschadigd.