Column - Man met een missie.

28/02/2010

Het is u vast bekend, als u wel eens in de brugwachter bent geweest, dat we ons uit de naad lopen voor onze gasten. En dat doen we gráág. Dat komt natuurlijk ook door de gasten zelf. Vaak zijn ze zo bijzonder aardig dat je met alle plezier aan elk verzoek voldoet om de avond helemaal compleet te maken. Maar u voelt de bui natuurlijk al hangen. We hebben ook gasten die het slechts in een mens naar boven kunnen halen. Die een orkaan van verontwaardiging in je losmaken….die je opzadelen met tenminste twee dagen migraine gecombineerd met hyperventilatie…….
Een tijdje geleden zaten we alle reviews eens na te lezen die gasten kunnen achterlaten op diverse gidssites van restaurants. Je kunt via dit relatief nieuwe medium een leuke eetgelegenheid vinden en commentaar achterlaten als je het restaurant hebt bezocht. Soms is het ook mogelijk punten te geven aan de bezochte horecaonderneming. Bij het lezen van deze, vaak aangename, stukjes viel ons oog direct op een geschrift  van buitensporige omvang met een daarbij behorend cijfer van een 1.5…!…. Erg verrassend was dat deze “man met een missie” op dezelfde dag een artikel had geschreven voor een collega-restaurateur en dit etablissement  een gemiddeld cijfer had toegekend van een….u raad het al……een tien…!! Dit restaurant was van servet tot servies en van lepel tot lamsrack uitmuntend en nog eens uitmuntend……u snapt vast dat zo’n actie een reactie vraagt en dus gebeld met de beheerder van de site waar het gewraakte rapport te lezen was en vriendelijk verzocht ons de naam te geven van deze anonieme auteur. Na enig aandringen kregen we het email adres en we schreven een pittige brief met een dringend verzoek om opheldering over zijn bevindingen. Nou,daar hoefden we niet lang op te wachten. Een lange, harde brief vol beschuldigingen richting de brugwachter. Ons team bestond voornamelijk uit een stelletje ongeïnteresseerde en vooral arrogante mensen. De patserigheid sprong je al tegemoet wanneer je het restaurant alleen al binnentrad. Het diner, ach,  ach, eigenlijk had deze toonzetter nog nooit ergens zó beroerd gegeten….Maar de grootste irritatie, zo gaf hij toe, zat hem in het feit dat de brugwachter een hoger cijfer door bezoekers was toegekend dat zijn favoriete eethuis. Door ons een paar enen te geven hoopte hij dat zijn gunsteling zou stijgen in ranking.
Dit was het eerste moment dat er bij ons een glimlach om de lippen kwam. Deze beste man had er niets van begrepen. In plaats van tijdens zijn diner ter plaatse zijn grief kenbaar te maken bij de bedrijfsleiding had hij ervoor gekozen om anoniem ons een paar flinke rechtse klappen te verkopen. Op onze vraag waarom hij tijdens zijn bezoek zijn beklag niet ter plekke had gedaan kregen we als antwoord dat het niet uitgemaakt zou hebben. Telkens als hij was geweest had de brugwachter ver onder de maat gepresteerd….wel tot drie keer aan toe! Tot drie keer aan toe? Dit was voor ons het moment dat de glimlach over ging in een proestbui. Wie gaat er nu voor de derde keer naar een restaurant waarvan je eigen waardering de eerste keer al niet verder reikt dan een dikke een? Het antwoord van onze gast….. zijn vrouw vond het bij ons zo mooi ingericht en zo gezellig…….U snapt dat wij direct warme sympathie koesterde voor dit volhardend vrouwmens. Maar goed, deze zeer kritische bezoeker stelde als oplossing voor dat de brugwachter beter zijn best zou moeten doen, en dan zou hij genegen zijn om ons nog wel eens een keer te bezoeken. We hebben de briefwisseling gestaakt, onbegonnen werk. We hebben hem gevraagd om zijn vrouw onze allerhartelijkste groeten over te brengen. Want wat zij bij ons had gezien was hem ontgaan…… Zij had niet alleen het eten geproefd maar ook de sfeer…. En dat is genieten….want dat is onze missie…!!