Column - Rijk

22/12/2011

Rijk!

We hebben in De Brugwachter weer een genoeglijke en gezellige kerstdrukte. Zakelijke kerstdiners, feestelijke familieborrels en complete afdelingen die het jaar met elkaar blijmoedig afsluiten. Voor een aantal van hen is het gewoonte geworden om deze jaarlijkse happening steevast in ons restaurant te vieren. Als zo’n gezelschap dan arriveert is het net alsof ze weer thuiskomen. Prachtig! Wat een mooie traditie. Er zijn dan hartelijke handdrukken, welgemeende welkomstzoenen en oprechte vragen hoe het met de ander gaat. En we verbazen ons gezamenlijk over het feit..........het is alwéér December.

Weet u wat enorm opvalt deze laatste maanden en waar ie-der-een het over heeft? Hoera, u raadt het al. Met stip op één. Dé economische crisis. En dan vooral over het feit, dat deze nauwelijks  zichtbaar is, althans.....voor de meesten onder ons. Bijna elke gast die ik van de week sprak begon erover. Werkelijk uiterst vermakelijk hoe zo’n gesprek dan verloopt. Ze buigen dan een beetje naar me toe, kijken geamuseerd rond in het stampvolle restaurant en zeggen met een grote grijns op hun gezicht: ‘Nou, het is echt crisis hier, hè?’ En weet u, ze hebben gelijk. Er is geen crisis, tenminste niet in de letterlijke zin van het woord. Alhoewel Den Haag en de volgzame media ons anders wil doen geloven. Er gaat geen dag voorbij of we worden er wel fijntjes op attent gemaakt dat we volgend jaar te maken krijgen met een lamlendige recessie. Voor de duidelijkheid. Ik heb het even voor u opgezocht. De betekenis van crisis is letterlijk: noodsituatie of alarmtoestand. In een noodsituatie lig je met lompen aan voor je hut. Maar, in de week vóór Sinterklaas waren er 11,7 miljoen pinbetalingen binnen twee uur! Inderdaad, echt een alarmtoestand.....

Ik maak me er inderdaad een beetje, om het lieflijk te zeggen, boos om. Over al het donder en geweld wat door de economen en politici wordt voorspeld. Waarschijnlijk valt het mee.  Volgend jaar luisteren wij vermoedelijk naar de, om maar even een kerstvertelling aan te halen, “wijze mannen uit het westen”, die ons dan opgelucht mededelen dat van de voorspelde depressie weinig is uitgekomen.

Maar alle economische  neerslachtigheid op een stokje, er zijn toch ook heel andere waardes in het leven?  Ik neem u even mee naar een paar maanden terug, toen we een receptie in de Brugwachter hadden. Ik stond  met een wat ouder echtpaar te praten, waar het geluk letterlijk vanaf spatte. De dame is kwestie was werkelijk een plaatje om te zien en we konden het dan ook nauwelijks geloven dat ze al in de tachtig was. De man naast haar straalde onophoudelijk wanneer hij naar haar keek. ‘Wat is jullie geheim?’ vroeg ik hen, ‘dat jullie nog steeds zó verliefd zijn?’ Zij keek me innemend aan en vertelde:  ‘We hebben pas vier jaar verkering, maar iederen denkt dat we minstens vijftig jaar getrouwd zijn!’ Hij knikte instemmend en zei zielsgelukkig, terwijl hij haar hand pakte: ‘Met haar ben ik zó rijk!’

Ik kan u niet uitleggen hoe blij mijn hart wordt van dit soort wondermooie verhalen. Je rijk voelen..... niets nodig hebben om gelukkig te zijn. Dat is groots en tastbaar. En stijgt ver uit boven alle donkere en schimmige voorspellingen. Laten we het crisis- gejammer verdrijven en ons richten op wat wèl belangrijk is. Geluk... groots en tastbaar.

Ik wens u een “rijk” 2012 toe.