Column - Welkom

25/11/2010

Een tijdje geleden werden we gebeld door de redactie van “Het Gastvrijheidsgilde” van Nederland. “Mevrouw”, zo jubelde het redactielid terwijl er op de achtergrond de plaatselijke fanfare losbarstte.... ”U bent geselecteerd!!” Ik wachtte verder op meer uitleg, de enthousiasteling op een reactie van mij en daardoor ontstond er een gekke stilte.
“Waar zijn we precies voor geselecteerd?” vroeg ik behoedzaam. Want je weet het tegenwoordig nooit, hè? Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik heb toch minstens 2 keer per week een feestenvelop op de mat liggen dat Mw. Koot nu toch echt  binnenkort een nieuwe mercedes rijdt danwel een paar miljoen kan bijschrijven op haar bankrekening. Maar goed dit terzijde. We zijn geselecteerd. Voor iets..  Hoera...!
De uitleg liet natuurlijk niet lang op zich wachten. Het Gastvrijheidsgilde stuurt zo’n 40 mystery guests het land in om een streng rapport op te stellen wat betreft de ontvangst, het verblijf en het afscheid bij restaurants, hotels en cafe’s. Van al deze bedrijven worden er slechts honderd geselecteerd. Bij deze voorgedragen horecazaken wordt je dus aangenaam onthaald en heeft men gedurende de avond oprechte interesse voor de gast....eigenlijk dus zoals het hóórt....meer niet! Vind u dat nou niet raar? Horeca ís gastvrijheid. Gastvrij zijn betekent het hartelijk ontvangen en onderhouden van gasten. Punt.
Maar blijkbaar is het niet meer zo gewoon en zo’n situatie heb ik van de week samen met Cor ervaren. We waren op weg naar ons geliefde Ameland en stopten onderweg om een hapje te eten. Toen we aan ons tafeltje zaten kwam de ober sloom slepend, met een gezicht alsof hij net een hele citroen naar binnen had zitten werken, op ons af. “Zo,zo, zo”, zei hij op monotone toon terwijl hij een kapot lampje aan de wand inspecteerde, “wat mag het zijn?” Ik bedoel maar; Je hóéft toch niet in de horeca te werken. Lijkt me zelfs beter van niet als je gezegend bent met chagrijnige genen gecombineerd met een azijnglimlach.
Maar goed, de Brugwachter was geselecteerd en ik wilde natuurlijk graag weten wat de conclusie van het rapport was. Het vriendelijke redactielid somde op; ”De medewerkers van de Brugwachter geven je het gevoel erg welkom te zijn, zijn zeer behulpzaam en hebben oprechte interesse in de gast. Bovendien hebben ze prima kennis van zaken en ze stralen uit trots te zijn om te werken in de Brugwachter”. Driewerf Hoera! Weet u, ik heb ook wel eens en hele middag alleen maar van die drein en zemeltelefoontjes. Gemauw over allerlei zaken. Energieverslindend. Maar van zo’n telefoongesprek krijg je weer reusachtig veel ondernemingslust. Een paar dagen later kreeg ik de gids ‘Welkom’ toegezonden en ik zag dat we ook nog eens in een fantastisch rijtje stonden met collega’s als, Le Garage, de Leest en De Librije. U snapt....een grijns van oor tot oor. Dit is waar we dagelijks aan werken. Gast met een hoofdletter. Welkom! Teamwork.....
Van de week stond ik te strijken, en om dit beroerde karwei iets dragelijker te maken, had ik knusjes de radio aan. Ik viel midden in een interview dat ging over het belang van zorgvuldig leiding geven aan een bedrijf. “De dirigent is uitermate belangrijk bij het leiden van een orkest!”,zo betoogde de deskundige die de orkestbak als metafoor inschakelde.
“Maar uiteindelijk maken de orkestleden de muziek!”
Wat geweldig vertaald en wat past de Brugwachter mooi in deze beeldspraak.
Mij rest niets anders dan te zeggen...... van harte......
Welkom!